Varvara-krasa, dlinnaya kosa (1969)
(1969 - Soviet Unie) regie: Aleksandr Rou
Een tijd geleden besprak ik een Oost-Europeese sprookjesfilm (hier), en noemde ik de naam van de Russische sprookjes-koning Aleksandr Rou. Ik had maar een tweetal van zijn films gezien en was daar zwaar onder de indruk van. Films die als een psychedische fragmentatie-bom inslaan, en een grote indruk achterlaten. Varvara-Krase, Dlinnaya Kosa (Barbara the Fair with the Silken Hair) is de laatste film die Rou maakte in de jaren 60, en wederom zit hij vol met absurde humor en bizarre vondsten.
Een Tsaar, die geen enkel bezit over het hoofd heeft gezien, wordt door de in en in gemene Chudo-Yudo (een watergeest) bedreigt en hij mag pas gaan als hij het enige wat hij nog niet geteld heeft afgeeft. Eenmaal thuis krijgt de Tsaar te horen dat zijn vrouw is bevallen van een zoon. Om te voor komen dat zijn zoon door Chudo-Yudo wordt meegenomen wisselt hij zijn echte zoon om met een andere baby. Na enkele jaren is Chudo-Yudo op zoek naar een echtgenoot voor zijn prachtige dochter, en eist hij van de Tsaar diens zoon. De Tsaar geeft met alle plezier zijn “zoon” weg, maar daar wil de echte zoon niets van weten en gaat naar de onderwater wereld van Chudo-Yudo om de Tsaar zijn “zoon” te redden.
Varvara-Krase, Dlinnaya Kosa zit vol met absurditeiten; pratende dieren, bizarre liedjes en dansjes en de meest apparte figuren, maar hij haalt het net niet bij Rou’s meesterwerken (Through Fire, Water and… Brass Pipes en Kingdom of Crooked Mirrors). Wonderlijke Russische cinema voor de avontuurlijke cinefiel!
8