Archive for the 'Tsai' Category

“VISAGE” (FACE- “Fytyra”)- fim tajvanez nga Tsai Ming-Liang

 

Nese Hou Hsiao-Hsien-i, pa dyshim regjizori me i talentuar aziatik i ketyre 20-25 viteve te fundit do kish nje konkurent, ai pa dyshim do ish nje tjeter tajvanez: Tsai Ming-Liang !
Kam komentuar ne kete forum dy filma te tij :
- http://filmjournal.net/autori/2009/0…ai-ming-liang/
- http://filmjournal.net/autori/2009/0…ai-ming-liang/

Po të permblidhnim me pak fjale atë se ku qendron kripa e filmave te Tsai Ming-Liang-ut, ajo do ishte :
- burlesku depresiv
- plane te “sterzgjatura” filmike, qe ngjajne me “numra cirku”
- invencion (shpikje, novatorizem) delirant !
- “pamundesia” e secilit plan filmik per te tejkaluar planin filmik pasardhes
- shija e shqueshme per komeditë muzikore
- shija e shqueshme per permbytjet (dhe ujin, ne pergjithesi) - ka nje skene komiko-stresuese ne filmin ne fjale, ku heroi kryesor i filmit perpiqet te ndaloje nje shperthim robineti te lavamanit !! - e paparë !

E megjithate, per here te pare ne filmografine e tij (gjithesej 8 ne 25 vjet karriere), Tsai Ming-Liang … deshton ! Deshton, dhe ky eshte nje lajm i mire !

Pse eshte lajm i mire nje “deshtim” ?
Po shpjegohem.

Cdo njohes i mire i filmave te Jean-Luc Godard, eshte koshient se ne raport me ato qe regjizori realizoi ne vitet ‘60 e qe i dhane atij sukses e famë, filmat e viteve ‘80 jane “te deshtuar”, ne sensin e lënies se nje shijeje se “diçka nuk eshte e arritur plotesisht”. Gje normale, kur shikon sensin “eksperimental”, guximtar, te fimave te viteve ‘80 te JL Godard. Por qe e çuan krijimtarine e tij ne nje stad te ri, qe tejkalon stadin e viteve ‘60.

E njejta gje me filmin e fundit te Tsai Ming-Liang : Vertet qe ne fund, filmi te lé nje shije se regjizori ka deshtuar ne nderrmarjen e tij , por pikerisht, kjo legjitimon vepren e tij, i jep asaj shijen se ne art, duhet rrezikuar (”deshtuar”), per të avancuar !

Ajo qe eshte e habitshme, eshte se filmi (2 ore e 20 minuta) permban ne vetvete disa nga sekuencat filmike më te hatashme qe mund te kem pare ne kinema kete vit, edhe pse, ne totalitetin e tyre, sekuencat nuk arrijne te “krijojne” nje të tërë. Por pikerisht, ndofta filmi duhet pare me kete sy: si “copëza” plastike, qe qellimshem nuk “duan” te kompozojne nje të tërë. Fundja, vete regjizori nuk shqetesohet fare per koherencen narrative te filmit te tij !

Dhe ne fakt, historia e “Face” eshte e thjeshte : nje regjizor tajvanez vjen ne Paris per te realizuar nje film qe trasferon mitin e Salomé-së (luajtur nga top modelja Laetitia Casta) ne Muzeun e Luvrit. Mbreti Hérode luhet nga Jean-Pierre Léaud, aktor fetish i “nouvelle vague” (”Vala e re” franceze e viteve ‘60) dhe rolin e producentes se filmit e luan nje tjeter aktore e famshme e viteve ‘60, Fanny Ardant.

Ne fakt, filmi eshte nje auto-parodi, sepse “FACE” (Visage) (Fytyra) eshte film i financuar nga Muzeu i Luvrit. Dhe, pikerisht, ashtu si tabllotë (pikturat) e Karavaxhios dikur transformonin skenat biblike ne tabllo erotike te ethshme, ashtu edhe filmi i Tsai Ming Liang tejkalon permes te bukures, nivelin thjesht komercial te producentit, dmth te muzeut te Luvrit ne Paris.

 

Posted on 19th November 2009
Under: Tajvan, Tsai | No Comments »

“I don’t want to sleep alone” - film taivanez nga TSAI Ming-Liang

Nje nga dy regjizorët me te medhenj aktualë te Taivanit, Tsai Ming-Liang (tjetri eshte Hou Hsiao Hsien), shfaq aktualisht neper kinemate e Frances filmin e tij te fundit, qe e prezantoi ne festivalin e vjetshëm te Venecias, “I DON’T WANT TO SLEEP ALONE” (Une nuk dua te flé vetëm”).

Personalisht, jam fan i pakorrigjueshëm i filmave te Tsai Ming-Liang, por filmi i tij i fundit eshte vertet i magjishëm ! Regjizor taivanez, Tsai eshte me origjine nga Malajzia, dhe kjo eshte hera e pare qe ai xhiron nje film ne Malajzi.

Ngjarjet vendosen ne Kuala Lumpur, kryeqytet Malajzisë. Hsiao Kang, nje i pa strehë, sulmohet nga disa banditë. Disa punetore emigante nga Bangladeshi e marrin dhe e shpetojne, duke e strehuar ne shtepine e tyre. Njeri nga punetorët bangladesahs tregon perkujdesje te veçante per te shëruar Hsiao kang-un.

Nje vajze e re qe punon n nje restorant, bie po ashtu ne dashuri me Hsiao Kang-in. Por ajo punon edhe si dado per djalin e semure te paralizuar te patrones se saj.

Film virtuoz dhe i nje cilësie marramendese, “I dont want to slee alone” shfaqet si refleksion mbi vetminë urbane te njeriut ne shek e XXI-të. Personalisht, gjithmone nuk kam arritur te kuptoj se si Tsai Ming Liang arrin te realizoje filma te tillë, ku pothuaj nuk flitet fare, por ku zhurmat e qytetit, apo ato te ujit te nevojtores marrin nje fuqi te habitshme dhe flasin 100 here më shume se cilido dialog midis personazheve. Plane-sekuencat e filmit jane te nje force te paparë: film po aq sa cilësor sa dhe dy kulmet e kinematografise se Tsai Ming-Liang-ut “The river” apo “Vive l’amour” realizuar nga ai ne fundin e viteve ‘80.

Tsai Ming-Liang eshte thjesht gjeni!

Posted on 12th March 2009
Under: Tajvan, Tsai | 1 Comment »

Login     Film Journal Home     Support Forums           Journal Rating: 4/5 (2)