Archive for the 'Coen' Category

“True Grit” - film amerikan me regji te vellezerve Coen

 As vete nuk e marr vesh se ç’mu desh te shkoj te shikoj filmin e rradhes se vellezerve Coen. Ndofta se ishte western (gjini qe e dua fort), dhe western-ët jane te rralle ne ditet e sotme (per te mos thene, inekzistentë).
Ky i vellzerve Coen eshte ne fakt nje remake i nje filmi te vjeter (1969), me te njejtin titull (True Grit), te nje regjizori te quajtur Henry Hathaway.

Ajo qe eshte e çuditshme eshte fakti qe, kur ben nje film si “No country for old man” (jo keq !), si mund te besh nje film kaq pa personalitet, kaq hollywoodian per nga fabrikimi (edhe pse filmi duket se eshte nje film -i-porositur i njeres prej kompanive te Hollywoodit) ! Sepse, une mund ta kuptoj qe vellezerit Coen e kane bere te tille qe te financojne ne menyre te rehatshme filmin e tyre te rradhes (qe, shpresoj te jete më personal, më autorial), por dhe te besh nje budallek te merzitshem te tillë ultra hollywoodian ??! Në kêtë pike ???
Enigme !

2.0

Posted on 10th March 2011
Under: Western, USA, Coen | No Comments »

Burn after Reading - film amerikan nga vellezerit Coen

Burn after reading“: DIGJE PASI TA LEXOSH. A thua se filmi na e propozon vete: HARROMENI PASI TE ME SHIHNI!

Te jene kaq trapa vellezerit Cohen??

Veshtire… Ne fakt, eshte e anasjellta: filmat e vellezerve Coen marrin pjese aktive ne atmosferen e kohes qe jetojme ( l’esprit de l’époque - spirit of time) : CINIZMI. Dhe kete rradhe, jo thjesht si cinizem, por si ideologji: shkaterrimi i çdo forme romantizmi, i çdo tentative romantizmi.

Filmi gjoja vë ne loje klasen e mesme amerikane tip vitesh ‘80 (a thua se eshte e veshtire nje gje e tille!!), filmi ve ne loje CIA-n (akoma dhe me e “veshtire”…). Shkurt, nje kinematografi qe tallet me te tallshmen, qe shkermoq te shkermoqshmen e qe, si “per habi”, eshte suksesi me i madh komercial ne USA i vellezerve Coen, perfshi gjithe periudhen e krijimtarise se tyre. Rastesi? Jo - per fat te keq…
Burn after reading” eshte film reaksionar, konservator (asgje nuk leviz, ne fund te filmit gjithshka mbetet si ne fillim), bosh. Bosh si tendenca e kohrave qe jetojme (per fat te keq), bosh si shpirti i spektatorit-konsumator, film-bosh qe ndihmon edhe me shume ne kete boshatisje.

Dysh !

Posted on 17th March 2009
Under: USA, Coen | 1 Comment »

Login     Film Journal Home     Support Forums           Journal Rating: 4/5 (2)